Filia nr 9, ul. Serbinowska 1A

3 grudnia 2005 r. Spotkanie z Urszulą Camborini i Jej książką „Wiersze dla Elizy" fotoreportaż

Wierszyki się sprawdziły

Dobrze, bo bezpośrednio i spontanicznie wypadła promocja książeczki Urszuli Camborini „Wiersze dla Elizy"

Jakiekolwiek wątpliwości rozwiały reakcje dzieci, siedzących na widowni w Centrum Kultury i Sztuki. Większość wydawała się zasłuchana w przygotowane dla nich widowisko. Spektakl złożono z bajek i krótszych utworów Urszuli Camborini, pracownicy Filii nr 9 Miejskiej Biblioteki Publicznej im. A. Asnyka w Kaliszu. Ojej niedawno wydanym tomiku „Wiersze dla Elizy" pisaliśmy tydzień temu. Niezaprzeczalnym atutem autorki jest umiejętność zgrabnego obrazowania zjawisk natury i pojęć abstrakcyjnych; bajki Camborini uczą też jak sobie radzić ze strachem, np. przed pająkami. Dzięki temu zyskały miano terapeutycznych.

W widowisku w CKiS wzięły udział dzieci z zaprzyjaźnionych z MBP szkół i przedszkoli. Nawet jeśli nie każdy wierszyk udało się wyrecytować bez zająknięcia (trema!), to całość na tym nie straciła. Widownia opuszczała salę zadowolona.

Promocję przygotowała MBP wspólnie z Urszulą i Markiem Camborini, którzy dziękują za wszelką pomoc osobom i instytucjom zaangażowanym w organizację dopołudnia z bajkami.

Anna Tabaka, Życie Kalisza nr 49, 7 grudnia 2005 r.

 Urszula Camborini (nazwisko rodowe Kalinowska) ur. w Siedlcach, absolwentka Liceum Ogólnokształcącego im. Królowej Jadwigi i Studium Nauczycielskiego w Siedlcach, mgr pedagogiki w zakresie bibliotekarstwa i informacji naukowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1985 r. związana z Kaliszem. Pracownik Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Adama Asnyka w Kaliszu.  Inicjatorka  dziecięcych  spotkań  pod hasłem „Przez bajkę do historii" w ramach akcji „Cała Polska czyta dzieciom". Debiut literacki w 2004 r. -  bajką terapeutyczną  dla dzieci pt. „Przygoda z Filipem", laureatka głównej nagrody w konkursie ogłoszonym przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu. Najbardziej kocham swoją rodzinę, lubię złote słońce i deszcz co po szybie płynie.

Z zachwytem słucham morza szum i kosa poranny śpiew, uwielbiam jeść lody w cieniu drzew.

kliknij na zdjęcie, aby powiększyć obraz.