Filia nr 2, ul. Serbinowska 25
Wystawa „95. rocznica urodzin Wojciecha Żukrowskiego - pisarza, dziennikarza, scenarzysty”
11 - 29 kwietnia 2011
W tym roku przypada 95. rocznica urodzin
Wojciecha Żukrowskiego. Celem wystawki jest przypomnienie i przybliżenie
młodszym czytelnikom postaci oraz twórczości pisarza.
Na wystawce zamieszczono książki, krótkie
informacje o życiu i twórczości pisarza, reprodukcje fotografii.
Wojciech Żukrowski – pisarz, dziennikarz, scenarzysta.
Urodził się 14 kwietnia 1916 r. w Krakowie.
Zmarł w Warszawie 26 sierpnia 2000 r. Pochowany jest wraz z żoną na
Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Studiował na Wydziale Prawa i na Wydziale
Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, ukończył filologię polską na
Uniwersytecie Wrocławskim. Należał do katolickiej organizacji „Odrodzenie”.
Debiutował w 1934 r. na łamach „Kuźni Młodych”. W 1939 r. walczył m.in. w
obronie Narwi pod Różanem i na Lubelszczyźnie. Okupację przetrwał w
Krakowie. Żołnierz Armii Krajowej, działacz podziemia kulturalnego. Po
wojnie oficer Ludowego Wojska Polskiego, aktywnie włączył się w działalność
Związku Literatów Polskich.
W latach 1953-1954 korespondent wojenny w
Północnym Wietnamie, potem dotarł do Laosu i Chin. Był też radcą kulturalnym
ambasady polskiej w Indiach. Związany mocno z Warszawą, członek zespołu
redakcyjnego miesięcznika „Widnokręgi”, współpracownik dwutygodnika „Nowe
Książki”.
W latach 1982-1988 przewodniczący polskiej
sekcji IBBY (International Board of Books for Young People), W latach
1986-1989 pełnił funkcję prezesa Związku Literatów Polskich, był także
członkiem PEN Clubu i posłem na Sejm.
Wojciech Żukrowski jest posiadaczem licznych
nagród państwowych i literackich, za swoją twórczość dla dzieci został
uhonorowany Orderem Uśmiechu.
Twórczość
Właściwym debiutem książkowym Żukrowskiego
był wydany konspiracyjnie w 1943 r. zbiór poetycki „Rdza”.
Pisarski rozgłos przyniósł mu jednak cykl opowiadań o tematyce żołnierskiej
i okupacyjnej „Z kraju milczenia”
(1946), a zwłaszcza utwór „Lotna”
zekranizowany przez Andrzeja Wajdę. To w tych opowiadaniach ujawniły się
znamienne cechy jego pisarstwa: niezwykła plastyczność, ekspresja języka,
intensywne przeżywanie i odtwarzanie urody świata, swoboda w kreśleniu
sylwetek bohaterów, swoisty liryzm.
Tematyka wojenna pojawia się również w
powieściach „Ręka Ojca” (1949), „Dni klęski” (1952) oraz opowiadaniach „W kamieniołomach” (1954). Powojenną tematykę przedstawił w powieści
„Skąpani w ogniu” (1961).
Inny nurt prozy to groteskowo-fantastyczne
opowiadania dla dzieci „Porwanie w
Tiutiurlistanie” (1946), dla dorosłych „Piórkiem
fleminga” (1947) oraz „Na tronie w
Blabonie” (1985). Przedstawia
również w swojej twórczości magiczny świat dziecka:
„Córeczka” (1952),
„Noce Ariadny” (1956), „Okruchy
weselnego tortu” (1958).
Podróże do Azji zaowocowały serią reportaży,
szkiców i prozy: „Dom bez ścian”
(1954), „Ognisko w dżungli”
(1955), „Wędrówki z moim Guru”
(1960), „W królestwie miliona słoni”
(1961), „Nieśmiały narzeczony”
(1964), „Szczęściarz” (1967).
Jedną z najgłośniejszych powieści były wydane
w 1966 r. „Kamienne tablice”.
Książka wywołała sensację śmiałymi na owe czasy, zmysłowymi scenami
miłosnymi. Na podstawie książki Ewa i Czesław Petelscy nakręcili film.
Sprawy współczesnej obyczajowości są tematem powieści
„Plaża nad Styksem” (1978) i
„Zapach psiej sierści” (1980).
Osobny rozdział pisarskiej twórczości
Żukrowskiego stanowią scenariusze filmowe, przez lata współpracował z
reżyserem Jerzym Passendorferem.
Tekst opracowała Małgorzata Matczak
Fot.: Marcin Galant
Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...
