„Jak kwiaty polskie” – wystawa publikacji dotyczących polskich pieśni patriotycznych
Tytuł wystawy zapożyczony od nazwy Wrocławskiego Przeglądu Pieśni
Patriotycznych
10 - 30 listopada 2010
Dzisiaj wielka jest rocznica -
Jedenasty Listopada!
Tym, co zmarli za Ojczyznę,
hołd wdzięczności Polska składa.
Im to, bowiem zawdzięczamy
wolność - polską mowę w szkole,
to, że tylko z ksiąg historii
poznajemy dziś niewolę.
Uroczyście biją dzwony,
w mieście flagi rozwinięto...
i me serce się raduje,
że obchodzę Polski święto.
Ludwik Wiszniewski
„Jedenasty Listopada”
Polskie
Kwiaty
Śpiewa Ci obcy wiatr
Zachwyca piękny świat
A serce tęskni
Bo gdzieś daleko stąd
Został rodzinny dom
Tam jest najpiękniej
Tam właśnie teraz rozkwitły kwiaty
Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki
Pod polskim niebem, w szczerym polu wyrosły
Ojczyste kwiaty. W ich zapachu, urodzie jest Polska.
Żeby tak jeszcze raz
Ujrzeć ojczysty las
Pola i łąki
I do matczynych rąk
Przynieść z zielonych łąk
Rozkwitłe pąki
Bo najpiękniejsze są polskie kwiaty
Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki...
Śpiewa Ci obcy wiatr
Tułaczy los Cię gna
Hen gdzieś po świecie
Zabierz ze sobą w świat
Zabierz z ojczystych stron
Mały bukiecik Weź
z tą piosenką bukiecik kwiatów: stokrotek, fiołków kaczeńców i maków...
Piosenka
patriotyczna, piosenka zaangażowana, niejednokrotnie piosenka zakazana –
mówiąca zawsze o czymś ważnym:
Bogurodzica, Rota, Mazurek Dąbrowskiego, Warszawianka
1831, Piechota, Gdy naród do boju, Czerwone maki na Monte Cassino,
Rozszumiały się wierzby płaczące, … itd.
Utwory te są
najpiękniejszym pomnikiem, a równocześnie groźnym memento dla uczczenia
pamięci milionów ludzi poległych w obronie Ojczyzny. Są jak kwiaty, polskie
kwiaty, te z piosenki „… stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki…”
Pozostałe wciąż na kamieniach pamięci, jak Pieśń Wajdeloty: