Filia nr 9, ul. Serbinowska 1A
Wystawa „Śpieszmy się kochać ludzi. Tak szybko odchodzą.” - 95. rocznica urodzin księdza Jana Twardowskiego
1 - 30 czerwca 2010
Śpieszmy się
Śpieszmy się
kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego
Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno
Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą
ks. Jan Twardowski
Jan Twardowski – ksiądz
rzymskokatolicki, polski poeta, przedstawiciel współczesnej liryki
religijnej, od 1959 roku aż do emerytury był rektorem kościoła sióstr
Wizytek w
Warszawie. Urodził się 1 czerwca 1915 r. w Warszawie, zmarł 18 stycznia 2006
r. Po zdaniu matury w 1935 r. rozpoczął studia polonistyczne na
Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując w 1939 r. absolutorium. Prace
magisterską obronił w 1948 r.
Pierwszy tomik poezji Jana Twardowskiego pt. „Powrót
Andersena” wydany został w roku 1937. W czasie II wojny światowej jako
żołnierz Armii Krajowej uczestniczył w powstaniu warszawskim. Wskutek
przeżyć wojennych, w tym zniszczenia domu rodzinnego, w 1943 r. postanowił
zostać księdzem. Po ukończeniu seminarium święcenia kapłańskie przyjął w
1948 r. Będąc wikarym nauczał religii w szkole specjalnej, a następnie
głosił kazania dla dzieci, którym później zadedykował m.in. zbiory: „Zeszyt
w kratkę” oraz „Patyki i patyczki”. Poezja księdza Twardowskiego trafiła na
łamy „Tygodnika Powszechnego” i zaczęła być coraz bardziej znana. Wielką
popularność przyniósł mu wydany w 1970 roku tom „Znaki ufności”. Późniejsze
zbiory to m.in. „Nie przyszedłem pana nawracać”, „Na osiołku”, „Stukam do
nieba”, „Nie bój się kochać”, „Tyle jeszcze nadziei”, „Nadzieja. Miłość.
Spisane pacierze” – wydany już po śmierci autora w 2007 r. Ksiądz Twardowski
był wielokrotnie honorowany różnymi nagrodami i tytułami, wśród nich Orderem
Uśmiechu, Dziecięcą Nagrodą Serca oraz nagrodą TOTUS, zwaną „katolickim
Noblem”.
Jak sam mówił „Z trzech cnót: wiary, nadziei i miłości –
najważniejsza jest nadzieja”.
Tekst: Joanna Mąkosza
Fot.: Anna Raczko
Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...
