Filia nr 9 Oddział Dziecięcy, ul. Serbinowska 1A

Fryderyk Franciszek CHOPIN, najwybitniejszy polski kompozytor i pianista, urodził się w 1810 roku w Żelazowej Woli. W wieku sześciu lat chłopiec rozpoczął naukę gry na fortepianie u Wojciecha Żywnego. Wkrótce pojawiły się również pierwsze próby kompozytorskie małego Frycka. Pierwszy utwór, Polonez B-dur, zapisany został ręką ojca. Okres nauki u Wojciecha Żywnego to także początek występów publicznych małego Chopina; grywał w salonach arystokracji warszawskiej i brał udział w koncertach dobroczynnych. Jako szesnastolatek Chopin rozpoczął studia w zakresie teorii kompozycji u Józefa Elsnera w warszawskiej Szkole Głównej Muzyki. W 1826 roku odbył swoją pierwszą zagraniczną podróż do Berlina, a wkrótce także do Wiednia oraz do Drezna i Pragi. Mając lat dziewiętnaście Chopin ukończył studia muzyczne u prof. Elsnera, zyskawszy ogromne uznanie swego pedagoga. W raporcie dotyczącym uczniów profesor napisał: „Chopin Fryderyk, trzecioletni, szczególna zdatność, geniusz muzyczny”. Jego dorobek kompozytorski to m.in.: z orkiestrą – 2 koncerty (f-moll, e-moll), „Rondo à la Krakowiak F-dur” na fortepian i orkiestrę, „Wariacje na temat Mozarta”, solowe – 3 sonaty fortepianowe i jedna na wiolonczelę i fortepian, 2 fantazje, 27 etiud, 26 preludiów, 17 polonezów, 58 mazurków, 19 walców, 21 nokturnów, 4 ballady, 4 scherza, 4 impromptus, utwory pojedyncze: Fantazja, Barkarola, Berceuse, Tarantella, Bolero i inne drobne utwory, Twórczość kameralna, (trio fortepianowe, utwory na fortepian i wiolonczelę), pieśni solowe.

W październiku 1830 roku Fryderyk ostatni raz wystąpił przed publicznością warszawską. We wrześniu 1831 roku przybył do Paryża, gdzie osiadł na stałe, zyskując niebawem rozgłos europejski. Wykonując własne utwory, utrwalał coraz silniej swoją pozycję kompozytora i pianisty. Był człowiekiem bardzo towarzyskim. Łączyły go przyjazne kontakty zarówno z wybitnymi muzykami przebywającymi w Paryżu, jak i z wydawcami, krytykami oraz całą polską emigracją. W 1836 roku poznał pisarkę George Sand, która stała się jego życiową partnerką, mającą znaczący wpływ na życie kompozytora. Zmarł 17 października 1849 roku. Pochowany został na paryskim cmentarzu Pere Lachaise. Serce Chopina złożone jest w Warszawie, w kościele św. Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu.