Filia nr 5, ul. Złota 26-28
Wystawa „160. rocznica śmierci Juliusza Słowackiego”
23 marca - 6 kwietnia 2009
Z okazji 160. rocznicy śmierci Juliusza Słowackiego Filia nr 5 Miejskiej Biblioteki Publicznej przygotowała wystawę poświęconą poecie i dramatopisarzowi, największemu obok Adama Mickiewicza twórcy polskiego romantyzmu.
Słowacki był nowatorem artystycznym i ideowym zarówno w stworzonym przez siebie wzorcu dramatu romantycznego, jak i liryce, poematach i powieściach poetyckich. W utworach późniejszego okresu dowodził, że „rewolucja ducha” stanowi źródło wszelkich przemian w świecie.
Twórczość jego łączyła w sobie poezję i filozofię. Poeta przelał na papier swą wiarę w Polskę, w przyszłość ku nowym, doskonalszym kształtom życia. Stworzone dramaty „Kordian”, „Balladyna”, „Lilla Weneda” należą do największych arcydzieł polskiej dramaturgii.
Juliusz Słowacki w pełni zasłużył na to, aby poezja jego stała się wszystkim znana i bliska. Poeta wiązał zawsze swoją twórczość z najżywotniejszymi sprawami narodowego bytu. Opiewając „duszę anielską” narodu, chłostał jednocześnie „czerep rubaszny” jego wad. Wierzył, że tworzy w ten sposób poezję, w której naród znajdzie najpełniejszy wyraz swoich myśli i marzeń, wierzył, że poezja jego będzie dla ludu wiecznie żywym programem.
Słowacki zmarł 3 kwietnia 1849 roku w Paryżu, pochowany został na cmentarzu Montmartre. W 1927 roku sprowadzono zwłoki poety do kraju i złożono w krypcie na Wawelu obok sarkofagu z trumną Mickiewicza.
Na wystawie eksponowanych było ponad 50 książek i albumów poświęconych Słowackiemu, wśród nich jego utwory i opracowania.
Wystawę podkreśliły rozwieszone tablice, na których widniały portrety Słowackiego, jego rodziców i osób, z którymi się zetknął. Znalazły się także podobizny jego rękopisów, pierwodruków i dokumentów, zdjęcia z przedstawień teatralnych, ilustracje do utworów, rysunki samego poety, widoki miast, w których przebywał.
Tekst: Elżbieta Orłowska
Fot.: Marcin Galant
Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...
