Filia nr 2, ul. Serbinowska 25

1.02.2008 - 18.02.2008 r.

145 rocznica urodzin Marii Rodziewiczówny, powieściopisarki, nowelistki  -  wystawka

Maria  Rodziewiczówna  urodziła  się  we  wsi  Pieniuha (Grodzieńszczyzna)  2  lutego  1863 r. Pochodziła z rodziny ziemskiej, dotkniętej represjami za udział w powstaniu  styczniowym.   W 1871 r. rodzice, ułaskawieni, wrócili do kraju i zamieszkali w Warszawie. W 1875 r. otrzymali w spadku posiadłość w Hruszowej na Polesiu. Maria przez kilka lat uczyła się w zakładzie dla panien w Jałowcu. W 1881 osiadła w rodzinnym majątku, łącząc prace gospodarskie z twórczością literacką. Przeżyła tam 63 lata.

Po 1905 r. czynnie działała w społecznych organizacjach tzw. ziemianek. Uczestniczyła w akcjach opieki nad ofiarami wojny.

W okresie międzywojennym lansowana przez krytykę i prasę endecką.  W 1934 roku otrzymała nagrodę literacką im. Elizy Orzeszkowej.

W 1939 r. 75-letnią pisarkę wyrzucono z dworu, przedostała się wówczas do Warszawy  -  przeżyła okupację i powstanie. Zmarła 6 listopada 1944 r. w Leonowie pod Skierniewicami. Pochowana została  na Powązkach.

Napisała wiele powieści, ale najchętniej czytelnicy sięgają po Strasznego dziadunia (1887), Pożary i zgliszcza (1888), Szary proch (1889), Dewajtisa (1889), Między ustami a brzegiem pucharu (1889), Anima vilis (1893), Macierz, Wrzos (1903) i Lato leśnych ludzi (1920). Kilka powieści zostało sfilmowanych.

Autorka była łagodnie traktowana przez krytykę. W  twórczości Rodziewiczówny widoczny jest pozytywistyczny kult pracy fizycznej.  Znalazł on odbicie w sylwetkach bohaterów ofiarnie pracujących na  roli, przywiązanych do ziemi rodzinnej i ojczystej przyrody.

Konserwatyzm poglądów ograniczał tematykę jej powieści i opowiadań do życia na wsi i dworu kresowego broniącego polskiego stanu posiadania ziemi i świadomości narodowej. Dużo miejsca poświęciła pisarka sprawie kobiecej.

Twórczość Rodziewiczówny przeznaczona jest dla masowego odbiorcy i zyskała dużą popularność dzięki interesującej fabule i elementom przygodowym.

Fot. Krzysztof Płociński

kliknij na zdjęcie, aby powiększyć obraz.